طلبمان را متعالی کنیم

یه سنت الهی هست که کمتر بهش توجه میکنیم

خدا برای اینکه نعمت ولایت رو به جامعه ای بده اون جامعه باید استحقاق اون نعمت رو داشته باشه...

خدا با کسی تعارف نداره... با کسی فامیل نیست... پارتی بازی هم نیست... 

در دستگاه خدا شایسته سالاری و بایسته سالاری هست.

مجلس خبرگان و مجلس شورای اسلامی و شورای نگهبان و رای مردم و .... همه اینها فرع هستن برای تعیین سرنوشت مردم

و البته فروع بسیار مهمی هستن و باید باشن... چون عالم طبیعت عالم اسباب و علل هست... اگر این اسباب نباشن نمیشه...

خدا در سال شصت و هشت دوباره برای ما نعمت ولایت رو تمدید کرد.... چرا؟

واقعا چرا؟... 

مواظب قضاوتهایمان باشیم...

به نام خدا

مجلس میهمانی بود......

پیر مرد از جایش برخاست تا به بیرون برود... 

اما وقتی که بلند شد، عصای خویش را بر عکس بر زمین نهاد.....

و چون دسته عصا بر زمین بود، تعادل کامل نداشت...

دیگران فکر کردند که او چون پیر شده، دیگر حواس خویش را از دست داده و متوجه نیست که عصایش را بر عکس بر زمین نهاده.....

به همین خاطر صاحبخانه با حالتی که خالی از تمسخر نبود به وی گفت:

پس چرا عصایت را بر عکس گرفته ای؟!

پیر مرد آرام و متین پاسخ داد:

ازدواجِ مظهر دهش با مظهر پرورش

از اول هفته به این فکر بودم که برای جمعه چی بنویسم؟... تا همین چند ساعت پیش هم چیزی به ذهنم نرسید تا اینکه :

در وبلاگم مطلبی نوشته بودم و در اون مطلب گفته بودم مرد مظهر دهش هست و زن مظهر پرورش و پرورانندگی... این دو مظهر ذاتا میل به هم دارن... دست خودشون نیست... سرشتشون اینطوری هست... لذا خدا فرمود مردها باید با زنها ازدواج کنن تا به کمال برسن و حالا بحثهایی که اونجا پیش اومد کاری باهاش نداریم هدفم چیز دیگه ای هست... 

دوستی سوالی پرسید و من هم برای پاسخ وقت زیادی گذاشتم و در انتها دیدم بحث خوبی شد و بد هم نمیشه اگر اون سوال و پرسش رو برای مطلب امروز ارائه بدم البته به شرطی که دوستان فکر نکنن من دارم تبلیغ وب خودم رو میکنم... همه وبلاگها اگر برای خداست فرقی با هم ندارن...

اما سوال و پاسخ:

 سلام برادر

 

از این جمله که نوشتید مرد مظهر دهش هست و زن مظهر پذیرش و پرورش دهندگی یاد جمله ای از شهید سید رضا پاکنژاد افتادم. مضمونا این طور بود که مرد با ازدواج به کمال میرسه و زن با مادر شدن.

چند وقت پیش تر در مورد صفات زنانه و مردانه فکر می کردم. غرور و تکبر مردانه و خودخواهی و حسادت زنانه. اینجا

 

نمی دونم این ارتباط هایی که ازش نوشتم درسته یا نه. در مورد این جمله ی دکتر پاکنژاد توضیحی دارید شما؟

قدم شصت و چهارم ...یک قدم بر خویشتن نِه و آن دگر در کوی دوست ...

کسانی که در مشکلات زندگی میکنند ، آدمهای خود ساخته ای هستند ... کسانی که در رفاه هستند ، اگر خوب تربیت نشوند خیلی آسیب پذیر هستند . آدمهای متوقع و زود رنجی هستند و زود افسرده میشوند . یکی از ناراحتی های روحی ما ، ناآرامی های ما ، ناامیدی های ما بخاطر این است که هیچ وقت مبارزه با نفس نکرده ایم ، هیچ وقت با مشکلات درگیر نشده ایم . همیشه توقع آماده خوری داشتیم . اصلا جلوی مان باشد و برنداریم (1).

آسمان تکیه به دستان تو دارد، عباس....

روز نهم بود....

هوا گرم گرم....هوا سرد سرد...

قبلا خیلی ها، از ترس جان و مالشان، حسین را تنها گذاشته بودند...اما او...اما آنها...

عیدتون مبارک:)

سکوت این فضا را دوست ندارم..