حضرت زینب (س) و حضرت ابوالفضل

امروز خیلی روز سختی هست برای مطلب علمی و استدلالی نوشتن...

از ابتدای هفته در فکرم می آمد که من چطور میخوام روز جمعه مطلب "ماهیت علم " رو بنویسم

همیشه هم برام سوال هست که اون روحانی هایی که جانی دارن چطور شب تاسوعا و عاشورا رو میتونن حدود نیم ساعت چهل دقیقه حرفهای استدلالی بزنن... چون حال حزن و اندوه بر انسان غلبه میکنه...

و غالبا هم دیدم اگر در شبهای اول مثلا چهل دقیقه بحث خودش رو پیش میبرد و بعد ذکر مصیبتی میکرد توی شبهای آخر نهایتا ده دقیقه تا یک ربع بحث شبهای قبل رو دنبال میکرد و بعد مابقی جلسه رو به ذکر مصیبت میپرداخت...

در بین یاران و اهل بیت امام حسین هر چند احوالات همه شون انسان رو متاثر میکنه اما احوالات دو نفر خیلی منو ویران میکنه

یکی حضرت ابوالفضل و دیگری حضرت زینب

شاید دلیلش این باشه که هیچ کدوم به اندازه این دو بزرگوار در ولایت امام حسین، ذوب و محو نشده بودن...

حالات حضرت زینب بعد از عاشورا تا وفاتش انسان رو بیچاره میکنه...

یادمه اولین باری که به صورت جدی و عمیق برای واقعه کربلا اشک ریختم در سال آخر دوره دانشجویی ام بود

قدم پنجاه و پنجم ...توجیه نکنیم ...!

ای کاش ماجرای بیابان دروغ بود * * * این حرف‌های مرثیه خوانان دروغ بود

ای کاش این روایت پر غم سند نداشت * * * بر نیزه‌ها نشاندن قرآن دروغ بود

ای کاش گرگ تاخته بر یوسف حجاز * * * مانند گرگ قصه‌ی کنعان دروغ بود

حیف از شکوفه‌ها و دریغ از بهار کاش * * * بر جان باغ داغ زمستان دروغ بود

 چرا امام حسین علیه السلام روز عاشورا یک جرعه آب برای طفلش نتوانست بیاورد آن وقت رو می‌زند به سپاه دشمن آن هم چه سپاهی. و می‌داند که چه اتفاقاتی هم خواهد افتاد چرا؟ 

مراسم شهید محمدحسین مرادی

کربلا ، اللهم الرزقنا

بسم الله الرحمن الرحیم

.

اکثرا سعی میکنم نمازم رو با تربت بخونم

و موقع نماز

به

نوشته های روی مهر فکر میکنم

که

رویش نوشته مال کربلا

تو از کدوم دسته ای؟؟

.

 در حادثه #کربلا با سه‌ نمونه شخصیت روبرو می‌شویم.. 

اول: #حسین(ع)..

.

 حاضر نیست #تسلیمِ حرفِ #زور شود.

تا آخر می‌‌ایستد.

خودش و #فرزندانش کشته می‌شوند.

هزینه انتخابش را می‌‌دهد و به چیزی که نمی‌خواهد تن‌ نمی‌‌دهد.

از #آب می‌گذرد، از #آبرو نه‌

دوم: #یزید.

ما چیکاره ایم در این زمانه ؟

بسم الله الرحمن الرحیم

امام حسین ^{علیه السلام} فرمودند:

هیچ بنده ای نیست که در مصیبت ما قطره‌ای اشک ریزد و یا چشمانش گریان شود ، مگر آن که خداوند به سبب آن گریه او را تا ابد در بهشت جای دهد.

بحار الانوار - ج 44 - ص279

---

نمیدونم از کربلا و جریان این روزا چی بنویسم ، اما یه داستان تو کل ماجرا بیشتر دل کسی مثل من رو میسوزونه ، همه شهدای کربلا از کوچیکترینش تا بزرگترینش که حبیب باشه یه روضه و مجلس و نوشتار میخواد که طولانی مدت خونده و نوشته بشه اما

برای من این کلمه بیشتر سنگینه که با امروز خودم مطابقت میدم ، تو داستان کربلا ظاهرا دوجا این جمله به کار برده شده ، یکی توی داستان شهادت حربن یزید ریاحی و دیگری زهیر ابن قین و اون جمله چیزی غیر از این نیست